Maandelijks archief: mei 2014

Van Sarah naar Klara

Een goede vriendin van mij is deze week 50 jaar geworden. Ze vond het eerst helemaal niet leuk. Steeds als ik die 50 noemde zei ze, ssjjttt! Ze zag het beeld van Sarah, oud, grijs, versleten, afgedaan… We waren net in een gekke bui naar de speeltuin geweest, waarna ik voorstelde om een tegenhanger van Sarah te maken, eentje voor het innerlijk kind… voor de speelsheid en ontvankelijkheid van een kind, die je ook als volwassene nog kan hebben. En zo werd Klara geboren.

Dankzij Klara werd haar vijftigste verjaardag weer leuk, speels en gezellig. We hebben er een mooi feestje van gemaakt. Mooi om te zien hoeveel verschil het ombuigen van zo’n concept als Sarah tot Klara kan maken!

Lees meer over Klara door hier te klikken.

Project P: Brief aan RTL

Afgelopen dinsdag zagen we in Project P hoe Xandra gepest werd door haar klasgenoten. Nu zijn die pesterijen altijd verschrikkelijk, maar mijn nekharen gingen overeind staan bij de opmerkingen die gemaakt werden over haar moeder. Xandra was raar, omdat haar moeder raar was. Slome. En waarom kan jij wel lopen? Dan wens ik dat die kinderen wat meer beseffen wat ze zeggen. Beseffen wat het betekent om met een handicap te leven. Beseffen wat het betekent om een ouder met een handicap te hebben. Veel van de opmerkingen komen naar mijn idee voort uit onwetendheid. Het is goed dat de klasgenoten horen wat de impact van het pestgedrag op haar is. Maar het zou ook goed zijn als kinderen meer leren wat de impact van een handicap is. En dat het ook gewoon mensen zijn.

Vanuit Stichting Bredase Aangepaste Sporten, de organisatie waar ik voor werk, werken we veelvuldig mee aan scholenprojecten. Op scholen vertellen mensen met een bepaalde handicap wat het betekent om met deze handicap te leven en laten we kinderen ervaren hoe het is om bv geblinddoekt te lopen of je in een rolstoel te moeten verplaatsen. De kinderen reageren hier heel geïnteresseerd op en laten veel meer openheid en respect zien ten opzichte van mensen met een handicap.

Binnen de Stichting ben ik momenteel bezig met het ontwikkelen van een pestprotocol om te kijken hoe wij ook zelf met mogelijk pestgedrag in onze sportgroepen omgaan. We werken met mensen met een verstandelijke beperking. Zij zijn sociaal gezien kwetsbaar en zijn minder goed in staat om regels en grenzen in te schatten. Door gedragsproblemen zijn ze niet altijd het gemakkelijkst om te waarderen. Door inzet van enthousiaste vrijwilligers die het beste in onze deelnemers zien komt ook het beste in onze deelnemers naar boven. Maar mensen blijven mensen en zijn niet altijd lief, aardig en stimulerend. Ze nemen ook hun eigen stress wel eens mee.  Het belangrijkste blijkt, ook uit literatuur, een situatie van veiligheid. Jezelf kunnen uiten tegenover de ander. En samen delen, verbondenheid creëren. Dat zie ik ook terug in jullie programma. Bij de confrontatie wordt met elkaar gesproken en gevoelens gedeeld. Daarna wordt een leuk samenzijn gedeeld, zoals het basketballen en de fotoshoot. Helemaal geweldig dat Xandra als de gepeste degene is die haar pestkoppen in het zonnetje zet.

Ondanks alle commotie zijn wij positief over de invulling van het programma. Wij hopen vooral dat mensen door naar het programma te kijken ook dit soort dingen eruit halen, wat het is dat helpt om de situatie te verbeteren. Zodat het niet alleen gevoelige tv is die iets voor een aantal klassen doet, maar ook andere kinderen en volwassen er rijker van worden. Veel pestgedrag komt naar mijn idee vooral uit onwetendheid. Over leven met een handicap, maar ook over andere culturen, armoede, rijkdom en alle manieren waarop iemand anders kan zijn. Wanneer je iemand leert kennen, blijkt het vaak zoveel anders dan van tevoren gedacht. Wij wensen een maatschappij waarin iedereen mee kan doen en open benaderd wordt!

52 Ways Happy: cadeautje maken

Een van de kaartjes zegt: Maak eens een cadeautje voor iemand.

Iets wat ik graag doe, cadeautjes maken! Fotoboekjes, fotosleutelhangers, fotocollages, maar ook bv spelletjes en inzichtkaarten. Zo heb ik laatst voor mijn vader een memoryspel gemaakt en een kwartetspel om met de kleinkinderen te spelen. Met foto’s van onze familie. De jongste twee zijn 3 en 5 jaar oud en kunnen nog niet lezen. Daarom had ik het kwartet ingericht met kleuren en vormen. De kaarten hebben een gekleurde rand en ieder vier vormpjes: een hartje, vierkant, driehoek en rondje. Ik had steeds vier foto’s in thema bij elkaar gezocht.

Memoryspel is het gemakkelijkst te maken, steeds een foto tweemaal uitprinten. Ik had hier een kartonnetje met een leuk patroontje achter geplakt, zodat het er ook mooi uitziet als je ze omdraait. Ik heb ook wel eens een ‘volwassen’ variant gemaakt van memory door te kiezen voor twee foto’s die bij elkaar horen ipv twee dezelfde foto’s.

Deze periode worden twee vriendinnen 50 jaar en ben ik weer druk met cadeautjes maken en leuke dingen verzinnen. Voor de een heb ik een fotoboek laten drukken van onze strandfoto’s en heb ik een mooie saunadag gewonnen via Vakantieveilingen. De andere vriendin krijgt ook een mooie verrassingsdag via Vakantieveilingen. Daarnaast maak ik daar een fotocollage voor en cadeautjes voor haar gasten. Ze houdt een open podium, ik ga voor haar dansen en we gaan samen een liedje zingen waar ik de tekst voor heb herschreven. Erg leuk allemaal!

52 Ways Happy: Fotoboek

Een kaartje die ik getrokken had, maar nog niet over heb geschreven zegt: maak een fotoboek van je mooiste herinneringen.

Ik wil nog steeds met de hand een boekje maken van buikdansfoto’s. Het album ligt er al, een beetje à la scrapbooking. Ik heb regelmatig ook met de hand boekjes gemaakt, waarbij ik de bladen gewoon zelf met twee lintjes aan elkaar heb gemaakt. Recent heb ik ook een fotoboek besteld via Photobox. Deze site heeft mooie albums en vaak leuke kortingsaanbiedingen. Je eerste album kon je gratis bestellen, voor enkel verzendkosten. Ik heb via deze aanbieding een album gemaakt van foto’s aan het strand die ik de afgelopen jaren gemaakt had. Een erg leuke herinnering! Met nog een andere aanbieding heb ik een vriendin die 50 werd ook een album gegeven van onze strand- en vakantiefoto’s. Iets waar ze met veel plezier in kijkt.

Kijk ook bij Photobox voor zo’n gratis fotoboek!

Een ander kaartje van de 52 Ways Happy stapel zegt, kijk terug in oude fotoboeken.
Vorige week waren mijn zus en zwager 11 jaar getrouwd. Ze gingen een avondje uit en hadden alle kindjes uit logeren gedaan. De oudste van het stel was bij mij. Ik heb met haar foto’s zitten kijken van de trouwdag van haar ouders. Erg leuk om dat weer terug te zien!

52 Ways Happy: Speeltuin

Een van de kaartjes zegt, ga naar de speeltuin!

Dit heb ik afgelopen weken tweemaal gedaan, eenmaal met een vriendin en eenmaal nog met mijn oudste nichtje erbij. Voordeel van een kind erbij is dat niemand raar opkijkt als je in de speeltuin speelt haha. Dat deden ze soms toch wel toen we met zijn 2-en waren.

Lekker heen en weer zwieren op de schommel en samen op de familieschommel. Klimmen op het klimrek en tussendoor gekke foto’s maken. Mijn lijf werkt me een beetje tegen om veel in de speeltuin te doen, maar leuke foto’s ervan maken is voor mij ook spelen!

hdr

 

Als tiener nog ben ik vaak in zo’n rood ‘touw-klim-ding’ geklommen als hiernaast, samen met een vriendin. Bovenin zaten we dan beiden op een touw uren te kletsen :-). En nu kwam ik er laatst achter dat zo’n zelfde ding nog geen vijf minuten vanaf mijn huis staat! Daar heb ik vriendin en nichtje gauw mee naar toe genomen. Ook de stenen in het water achter de flat zijn erg geliefd bij mijn nichtje om overheen te rennen  :lol:.

 

Het is zo heerlijk om ook als volwassene even los te laten en gek te doen. Te klimmen en klauteren en jezelf weer even te laten voelen wat je als kind zo graag deed.

Doe jij nog wel eens gek als een kind? Als je met een kind bij een speeltuin bent, leef je uit en speel lekker mee!